آموزش وردپرس

آموزش روش های صحیح و استاندارد حذف یک صفحه از وب سایت + اینفوگرافی

زمانی که ما یک صفحه (یا یک مطلب) را از روی وب سایت حذف می کنیم، درواقع همراه با آن یک URL یا همان آدرس را نیز حذف کرده ایم. این آدرس قدیمی زمانی که توسط کاربر یا موتور های جستجوگر باز شود، معمولاً صفحه ۴۰۴ نمایش داده می شود، که همانطور که می دانیم صفحات ۴۰۴ برای کاربر و موتور های جستجوگر خوشایند نیست و قطعاً در آینده بر روی رتبه وب سایتمان تاثیر منفی خواهد گذاشت .

در این مواقع ما می توانیم آن صفحه ای که حذف کرده ایم را به یک صفحه دیگر ریدایرکت کنیم یا اینکه برای همان صفحه و همان آدرس، صفحه ۴۰۱ که به کاربر و موتور های جستجوگر نشان می دهد “محتوای این صفحه پاک شده است” ایجاد کنیم.

در ادامه این مطلب راه حل های استاندارد که برای حذف یک صفحه یا یک مطلب به صورت صحیح وجود دارد را مرور می کنیم.

ریدایرکت یا حذف کامل یک صفحه، کدام یک؟

اولین چیزی که ما باید به آن دقت کنیم، این است که آیا برای محتوایی که قصد حذف آن را داریم، محتوای جایگزین و هم ترازی وجود دارد؟ به طور مثال، اگر ما به یک وب سایت مراجعه کنیم و آن محتوایی که ما به دنبال آن هستیم، از روی وب سایت حذف شده باشد، با خودمان این فکر را می کنیم که آیا محتوای جایگزین و هم تراز دیگری وجود دارد؟

همین موضوع باعث می شود که ما باید صفحه‌ای که قصد حذف آن را داریم را به صفحات دیگر و مرتبطی که ممکن است برای کاربران مفید باشد و همان اطلاعات را بدهد، ریدایرکت کنیم.

عموماً ما پیشنهاد می کنیم که صفحاتی که حذف کرده اید را به صفحات مرتبط دیگر ریدایرکت کنید، حتی اگر تعداد انگشت شماری از کاربران بتوانند از آن مطلب استفاده کنند. زیرا مواجه شدن با صفحه ۴۱۰ که به ما می گوید محتوا از روی وب سایت پاک شده است، نمی تواند خوشایند باشد. بدین دلیل، برای اینکه بتوانیم یک تجربه کاربری بسیار خوب در وب سایتمان ایجاد کنیم، بهتر است که برای صفحات حذف شده، ریدایرکت هایی را قرار دهیم.

ساخت ریدایرکت

ما درواقع چندین نوع ریدایرکت داریم، ولی ریدایرکت ۳۰۱ درواقع به عنوان یک ریدایرکت دائمی شناخته می شود و این ریدایرکت درواقع چیزی است که ما باید زمانی که یک صفحه را حذف می کنیم و قصد هدایت کاربران به صفحه دیگر را داریم، استفاده کنیم. استفاده کردن از ریدایرکت ۳۰۱ به طور کلی یعنی ما، موتور های جستجوگر و کاربران را به لینک صفحه جدیدی که برای صفحه حذف شده مشخص کرده ایم، ارجاع دهیم.

حذف محتوا به صورت کامل

اگر ما بخواهیم محتوایی را از روی وب سایتمان به طور کامل حذف کنیم، باید از خودمان بپرسیم که آیا جایگزینی برای محتوا وجود دارد؟ اگر جایگزینی وجود نداشت و ما صد در صد از حذف محتوا مطمئن بودیم، می توانیم در صفحه حذف شده، یک هدر با عنوان “Content deleted 410” یا همان “ارور ۴۱۰ محتوا حذف شده است” را قرار دهیم. اگر هم به این نتیجه رسیدیم که محتوا هنوز می تواند مفید باشد، می توانیم با توسعه دادن و افزودن محتویات جدید به آن، صفحه را بهتر کنیم.

در افزونه Yoast SEO Premium ماژول مدیریت ریدایرکت ها به صورت حرفه ای وجود دارد که این امکان را به کاربر می دهد تا بتواند خیلی ساده، ریدایرکت ۳۰۱ یا هدر ۴۱۰ را بر روی صفحات حذف شده، قرار دهد. سیستم مدیریت ریدایرکت این افزونه کاربردی و حرفه ای است و به طور خودکار زمانی که قصد حذف یک صفحه را داریم، از ما سوال می پرسد که چه نوع ریدایرکتی می خواهید برای این صفحه قرار دهید.

هدر های ۴۰۴ و ۴۱۰

تفاوت میان هدر های ۴۰۴ و ۴۱۰ بسیار ساده است. صفحه ۴۰۴ یعنی “محتوا پیدا نشد” و صفحه ۴۱۰ یعنی “محتوا حذف شده است”. از این رو، اگر موتور های جستجوگر مانند گوگل با صفحات ۴۱۰ مواجه شوند، متوجه می شوند که ما این محتوا را به صورت کامل از روی وب سایت حذف کرده ایم، در نتیجه آدرس آن محتوا را از داخل ایندکس ها حذف می کند و لینک صفحه ما دیگر در نتایج جستجو نمایان نمی شود.

مشکلی که با ایجاد هدر ۴۱۰ برای صفحه حذف شده وجود دارد، این است که پشتیبانی گوگل برای این هدر هنوز ناکامل است. البته زمانی که ما یک هدر ۴۱۰ برای صفحه حذف شده قرار می دهیم، روند حذف آدرس از ایندکس بودن را بیشتر می کند، اما مشکل اصلی اینجاست که در Google Search Console در بخش ارور های خزنده یا همان Crawl errors، آدرس صفحات ۴۱۰ نیز در بخش ارور های ۴۰۴ نمایش داده می شوند و همین مسئله ممکن است برای وبمستران کمی آزار دهنده باشد.

اینفوگرافی حذف صفحه

آسیب های Collateral زمان حذف یک صفحه

آسیب های Collateral درواقع آسیب هایی است که همراه با حذف یک صفحه، در وب سایتمان ایجاد می شوند. به طور مثال، زمانی که ما بخواهیم یک مطلب را از روی وب سایت حذف کنیم و آن مطلب دارای یک تگ (برچسب) خاص باشد، صفحه آن تگ خالی می شود و در نتیجه در صفحه آن تگ ارور ۴۰۴ نمایان می گردد. پس در نتیجه، همراه با حذف صفحه، باید به آدرس تگ های آن صفحه نیز توجه نمود.

حال فرض می کنیم یک تگ دارای ۱۲ عدد مطلب است. اگر ما ۳ عدد از مطالب این تگ را حذف کنیم، آن تگ دارای ۹ مطلب می شود. حال اگر باز فرض کنیم که در هر یک از صفحات تگ ۱۰ عدد مطلب وجود داشته باشد، صفحه دوم آن تگ خالی می شود و در نتیجه، صفحه دوم آن تگ تبدیل به ارور ۴۰۴ می گردد. البته به این نکته نیز باید اشاره کنیم که این نوع مشکلات، مشکلات بزرگی نیستند اما اگر شما نگران الگوریتم Google Panda هستید، باید به این نوع مشکلات نیز توجه لازم را داشته باشید، زیرا وجود صفحات ۴۰۴ بسیار در وب سایت ممکن است عواقب بدی را همراه داشته باشد.

آموزش وردپرس

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن